Polityka wobec innych narodów
Bolszewicy mieli diametralnie inne podejście do sytuacji narodów żyjących na terytorium Rosji. O ile władza carska była przepełniona wielkoruskim duchem i imperializmem, nie tolerowała odrębnych praw mniejszości narodowych, to bolszewicy - odwrotnie. Dawali narodom dość sporą autonomię, wspierali ich odrębną kulturę. Na terenach zamieszkałych przez jakąś mniejszość promowali urzędników tamtej właśnie narodowości. Doszło nawet do tego, że jeżeli jakaś grupa miała swój odrębny język, ale nie miała jeszcze pisma - to bolszewicy współpracowali z nią i pismo stwarzali, oparte w dodatku nie na cyrylicy, ale na zachodnim alfabecie. Między innymi to bolszewickie podejście doprowadziło do zwycięstwa w wojnie z "białymi" - poszczególne narody, w tym Polacy, mniej byli przychylni imperialistycznym i nietolerancyjnym zwolennikom caratu, niż internacjonalistycznym bolszewikom. W bolszewickim rządzie - Radzie Komisarzy Ludowych - powołano nawet specjalny urząd zwany komisariatem do spraw narodowości, na którego czele stanął nie kto inny, jak Józef Stalin. Nie jest to zresztą dziwne, wszak Stalin - poza tym, że był bezwzględnym zwolennikiem komunizmu - był Gruzinem. Pasował więc na ten urząd jak ulał.