Centralizacja
Federacyjność tegoż tworu była w istocie jedynie ułudą. Owszem, pewne pozory suwerenności zachowano, ale w rzeczywistości powołano w 1924 roku do życia jedno państwa, w dodatku niebywale silnie scentralizowane. Nie mogło zresztą być inaczej, tak już funkcjonował system opracowany przez bolszewików - tylko centralne kierowanie wszystkim, co działo się w poszczególnych republikach było możliwe. Wszelka pozostawiona dowolność byłaby zagrożeniem dla jedynej partii. Oczywiście, jak już się rzekło, bolszewicy nie dążyli do forowania naprzód interesów rosyjskich, nie starali się także narzucać własnej kultury. W myśl internacjonalizmu szanowali odrębność każdego narodu. Nie szanowali jedynie jego prawa do pełnego samostanowienia. Ale cóż, inaczej być nie mogło, wszak socjalizm w wydaniu bolszewickim był systemem wysoce represyjnym, starającym się kontrolować wszystkie dziedziny życia. Jedynie starającym się, bo w erze przedstalinowskiej trudno jeszcze mówić o państwie totalnym. Ludzie, co może dziwić, mieli dość sporo wolności, a nawet wolności gospodarczej. Ściśle związane było to z polityką NEP-u, którą bolszewicy po prostu musieli wprowadzić by jako tako podźwignąć rodzimą gospodarkę na nogi. Rewolucja bowiem bardzo ją nadwyrężyła, ba!, praktycznie zniszczyła.