Internacjonalizm
W końcu bolszewicy musieli uznać niepodległość niektórych narodów, nie byli w stanie militarnie zmusić ich - przynajmniej wówczas - do posłuszeństwa sobie i rewolucji. Uważali jednak, że zgoda na niepodległość tychże narodów jest tylko czasowa i że już niedługo wybuchnie tam prawdziwa rewolucja socjalistyczna, która sprawi, że narody same wystąpią o zacieśnienie związku z Rosją radziecką. W ten sposób niepodległość uzyskała Polska, Finlandia, Estonia, Litwa i Łotwa. Przyszłość pokazała, że faktycznie większość z nich już w niedługim czasie miała powrócić do bardzo ścisłego związku z następcami bolszewików, niekoniecznie zresztą z własnej woli. Bolszewicy, prócz narodów już wymienionych, musieli uporać się z kwestią Ukrainy i Białorusi. W obu bardzo silne były siły zarówno polskie jak i rosyjskie. Ostatecznie, na mocy traktatu ryskiego z 1921 roku podzielono te terytoria pomiędzy Rosję i Polskę właśnie. Bolszewicy nie poprzestawali na wspieraniu socjalistów w krajach położonych na zachód od Rosji. Żywo zainteresowani byli także państwami na swoich południowo-wschodnich granicach. Szczególna współpraca, choć niezbyt zgodna ze względu na religijność jednej ze stron, rozkwitła między bolszewikami a muzułmanami, przede wszystkim - Tatarami.