Współpraca z innymi narodami
Bolszewicy bardzo specyficznie podchodzili do współpracy z innymi narodami. Uważali, że ich najważniejszą misją jest budowa ogólnoświatowego socjalizmu, że są jedynie jedną z części wielkiego robotniczego ruchu. Dlatego nie działali z myślą o korzyści tylko Rosji, ale wszystkich narodów świata. Atakując militarnie Polskę, Gruzję, Armenię i Azerbejdżan kierownictwo bolszewickie działało w dobrej myśli - chciało bowiem pomóc bratnim narodom w wyzwoleniu klasowym, wzmocnieniu klasowej świadomości i walce o lepsze, socjalistyczne jutro. Bolszewicy jednak bardzo się zawiedli, szczególnie w przypadku interwencji militarnej w Polsce. Dotąd bowiem wyobrażali sobie, że wszyscy robotnicy świata będą Armię Czerwoną witać radośnie i uważać za swego sprzymierzeńca. Okazało się jednak, że proletariat polski jest... polski, i żywe są w nim uczucia patriotyczne. Robotnicy polscy walczyli z Armią Czerwoną z taką samą zaciekłością jak inni, nie było tu różnicy. Bolszewicy mimo to nie zaprzestali myśli o internacjonalistycznej rewolucji. Zdawało się, że nic nie jest w stanie zburzyć ich obrazu świata, tak dalekiego od prawdy, jednak do realizacji ich politycznych działań i celów - niezbędnego.